یه روز بودم پرنده ای،عاشق بال و پر زدن

گرفتی بال و پرمو، توی یه چشم به هم زدن

 

تو شوق پرواز منو،ازم گرفتی بی وفا

دیگه چی می خوای از جونم؟رهام بکن تو رو خدا

 

با اینهمه اذیّتا، باز دلم عاشق تو بود

اول قصه هاش می گفت:یکی بود و یکی نبود

 

امّا همیشه اون که بود؛عاشق اون بود که نبود

اون که نبود نمی دوست ،دیوونشه همون که بود

 

گرفتی بالمو ازم ، کردی منو توی قفس

هیچ چی نداشتم اونجا جز،فکرت که بود واسم نفس

 

هر کاری کردم که یه جور قفل قفس رو بشکنم

راضی نشد دلم تا دید،هنوزم عاشقه نم

 

از غم عشق تو یه روز که تو قفس جون می دادم

برای بار آخرم،گفتم:برس به فریادم

 

از غصه ی نه گفتنت جدا شدش روح از تنم

با اینکه فریاد می زدم:هنوزم عاشقت منم

 

 

درد دوری..........

 

 

 

سلام ای آرزوی من،ای نازنیــنتــر از همه

 

از درد دوریت عزیزم،ببین که قامتم خمه

 

 

 

اون روزی که رفتی سفر،داغون شدم خودت دیدی

 

هی توی ذهنم می اومد،که تنها عشق من شدی

 

 

 

چه زجّه هایی من زدم،تو خلوت و سکوت شب

 

از درد دوریت عزیزم ، حسابی افتادم تو تب

 

 

 

تنها دلیل بودنم ، راهــــــیِ سرزمینِ دور

 

اون سرزمین که انتهاش،وصله به خاک سرد گور

 

 

 

هی مردم و زنده شدم،بی تو نمی شه زنده بود

 

تنها دلت اومد بری؟غیب بشی یکهو مثل دود؟

 

 

 

شاکی شدم من از همه،دل تو غم دلت اسیر

 

تو رو دادم به روزگار،با گریه داد زدم : بگیر

 

 

 

بی تو باید چی کار کنم؟از نو نمی شه دنیا ساخت

 

تنها دل ساده ی من، بود که همه چیزشو باخت

 

 

 

چشمای نازت رو آخه،چه جور فراموشش کنم؟

 

آتیش عشق نابتو، چه جوری خاموشش کنم؟

 

 

 

تمـوم خــاطـراتتـم ، بدون بـرام مقـدّسـه

 

از همه ی دنیا همین، یادت بدون برام بسه

 

 

 

بهترین رفیق......

 

 

 

امـروز می خـوام راحـت باشم،حرف دلم رو بزنم

حواسم اما پرت می شه،باز مِثِ هر بار می دونم

 

 

دیگه بریدم از همه، خستم از این در به دری

فکر کن همه دهن باشن ،تو عین گوشی که کری

 

کاش اونقَدَر خوب می شدم،دعا می کردم بمیرم

الان می ترسم بدیهام، آخـر بشـن دامنـگیرم

 

فقط یه دلخوشی دارم، همون که تنهـا عشقمـه

با اینکه بعضی لحظه ها،تیشه به ریشم می زنه

 

خیلی زیاد دوستش دارم،حسابی تسکینم می ده

در عوضش دنیااز عشق،یک دلِ مسکیـنـم مـی ده

 

عشـق گـلم طـلائیـه،می کُشـه دل رو با نـگاش

من که لیاقت ندارم ، باشم تا دنیاهست باهاش

 

حس می کنم که عمر من،کوتاه تر از پلک زدنه

حیرونم از کار دلم ، کـاری چرا نـمی کنه؟

 

نسرینمو خدا گرفت،برد تا پیش ستاره ها

حالا همش به من میگه:اگه می خوایش تو هم بیا

 

نسرین یادت هست همیشه،چقدر قشنگ می خندیدی؟

چی شد؟یهو دلت گرفت؟از پیش ما پر کشیدی

 

همه تا اینو فهمیدن،گفتن:خدا رو شکر که مُرد

امّا نفهمیدن چه طور یاد تو این دلم رو برد

 

آرزوهامون یادته؟شلوغیهامون رو چطور؟

کی گفت بهت به این زودی،دلت رو از دنیا ببُر؟

 

مداد فشاریت یادته،زنگ خانوم دوستی چی شد؟

تغذیه ی یواشکی؟ نسرین تو رویاهات چی شد؟

 

معلم شیمی شدی؟همکار صدری،یادته؟

چیزی که از تو موند عزیز،تموم خاطراتته

 

نسرینِ من دلت اومد از غصه هات دل بکنی؟

دیدی که روز دفن تو،رو دلها بود چه ماتمی؟

 

یه دوست پاک و بی ریا تنها تو بودی نازنین

بقیه ناخالصن و دروغگوان فقط همین

 

قبر نمی خواست قبول کنه تو رو با صد تا آرزو

تنش می لرزید تا می دید،بلندی قامتتو

 

اون قد رعنا و بلند با صدای نحیف چی شد؟

اون دل نازک تو رو ،خدا عزیز شمرد و برد

 

نسرینِ من،قشنگِ من،یادم نمی ره چشماتو

با التماس رو تخت بهم می گفتی که:بمون نرو

 

با اون حالت بلند شدی،تا اینکه ناراحت نشم

می لرزید از درد زانوهات،پرسیدی:یعنی خوب می شم؟

 

مو مصنوعیت یادت میاد؟گذاشتی با خنده سرت

فکر کردی با خندیدنت نفهمیدم خونه دلت؟

 

مامان با ترس بهم می داد،لحظه ی دفنت رو خبر

باور نکردم اولش ،تا اینکه خون شد این جگر

 

نمازتو خوندیم و بعد، رفتیم در خونه ی تو

آرامش عجیبی داشت،جسمِ بی درد و جونِ تو

 

من موندم و دوست دیگت،حتما دیدیش معصومه رو؟

داشتی اذیت می شدی،آروم بهم گفتی:برو؟

 

نگاه می کردم به در و ،دیوارهای خونت عزیز

سقفش چرا ریخته پایین؟یه وقت بازم نشی مریض؟

 

همین طور عین یک سفیه،داشتم باهات حرف می زدم

دستمو معصومه گرفت، دیدم که خیسه صورتم

 

یادت میاد تو هر چیزی ،اول تو پیشقدم بودی؟

هیچ کی به فکر مرگ نبود،حالا چرا به این زودی؟

 

بازم تو بردی دوستِ من،منم یه روز پیشت میام

مثل خودِ خودت می شم،ساکن بی حتی یک کلام

 

بازیهای بچگی رو ،دوباره از سر می گیریم

بزار بخندن بهمون،صد دفعه که نمی میریم

 

هوامو داشتی هر جوری،همیشه پشت من بودی

تقلّبامون یادته؟ زرنگـترین شاگـرد بودی

 

حرفات همش تو گوشَمَن،خاطره هات تو ذهنمن

فراموشت نمــــی کنم، ای بهترین رفیـق من!

 

«با نثار صلواتی به روح پاکش »

 

دوستی که واقعا کیمیا بود و چه حیف که به وسیله ی اهریمن

سرطان بار سفر از این دیار فانی به دیار ابدی را به این زودی

ونرسیده به آرزوهایش بربست روحش شاد ویادش

تا ابد گرامی باد*

 

 

دفتر خاطرات.........

 

 

 

 

 

 

بی تو محاله زندگی.....

 

 

 

کجایی مهربون من،انقدر دلم تنگه برات

برای مردونگی و ، لحنِ بهاریِ نگات

 

خیلی گرفته ابن دلم،بغضِ تو، توی حنجره

دیگه دارم دق می کنم،نذار که آبروم بره

 

نذار یهو دیوونه شم،سر به بیابون بزارم

عشقتو نقاشی کنن،به روی سنگ مزارم

 

آخ که دارم می میرم از،دوری تو فدات بشم

الهی که قربون اون،پاکیِ خنده هات بشم

 

هیچ از حالم خبر داری؟دلم توی چه حالیه؟

جای تو بهترینِ من،عجیب تو اینجا خالیه

 

خدا کنه روزی نیاد،با من تو بی وفا بشی

بری و تنهام بزاری،قاطی قصه ها بشی

 

وای به خدا دیگه داره،کند میشه نبض لحظه ها

یه لحظه دوری عمریه، تو رو خدا زودتر بیا

 

ستاره ها رو می شمرم،تا اینکه از راه برسی

ستاره ها تموم می شن،باز اما تو نمی رسی

 

بغض تو گلوم می شکنه و،میباره بارون از چشام

من مگه از دنیا به جز،تو عشقِ من چیزی می خوام؟

 

دلم شکست نیومدی،حتی یه زنگ هم نزدی

زمزمه کردم زیر لب،آروم:گلم خیلی بدی

 

دیگه کلافم از خودم،مگه می شه تو بد باشی؟

دوستت دارم منو ببخش،خوشحال می شم تو شاد باشی

 

توی عذابه این دلم،خیلی زیاد پریشونم

گرسنه ای یا اینکه سیر؟خواب یا بیدار؟ نمی دونم

 

تو پاره ی تن منی ، بی تو محاله زندگی

می خوام کنارم باشی و،هی از دلت برام بگی

 

کنار احساسم به تو، عشق کم آورده بد جوری

مقدسی برای من،نمی خوام از پیشم بری

 

هفت آسمون جمع شده تو،یه گوشه ی نگاه تو

دلم شده دیوونه ی،اون دلِ بی گناهِ تو

 

تنم می گیره جون از اون، نگاهِ پاک و بی ریات

می لرزه دست و پام تا که،چشمم می افته تو چشات

 

بی انتهاست عزیز من،هر چی ازت بگم بازم

می مونی تا ابد تو دل،به داشتنت من می نازم

 

 

 

 

 

 

 

 

تنها گلم به عشقِ تو........

 

 

 

از همه دنیا می گذرم،تنها گلم به عشق تو

آواره ی صحرا می شم،تنها گلم به عشقِ تو

 

دنیا رو جادو می کنی،با اون نگاهِ بی ریا

دیوونه ی نگات می شم،تنها گلم به عشقِ تو

 

وقتی می بینی عاشقم،می ری و تنهام می زاری

بازم تحمل می کنم،تنها گلم به عشقِ تو

 

تا کِی می خوای بلورِ این،دلِ منو تو بشکنی؟

می بینی که نمیشکنم،تنها گلم به عشقِ تو

 

بیمار و رنجورت می شم،بس که تو آزارم می دی

باز تا میای تُو خوب می شم،تنها گلم به عشقِ تو

 

می میرم و زنده می شم،با گریه ها و خنده هات

فدای خنده هات می شم،تنها گلم به عشقِ تو

 

جز تو کسی تو قلب من،حتی یه کم جا نداره

قلبمو از جا می کّنم،تنها گلم به عشقِ تو

 

آخر یه روز به خاطرت،طلسمِ عشقو میشکنم

رسوای اون چشات می شم،تنها گلم به عشقِ تو

 

قلبـمــو در میــارم و ، هدیـه میـارمــش بـرات

توشُو ببین نوشته که:تنها گلم به عشقِ تو